Staram się być tu i teraz. Oddychać głęboko, patrzeć na dzieci, słuchać ich opowieści, śmiać się z ich żartów i ich śmiesznie wymawianych słów.
Z pamiętnika mamy, która żyje tu i teraz… prawie zawsze Dowiedz się więcej »
Na początku tego roku zapisałam się na pięciodniowe szkolenie wyjazdowe w Poznaniu. Szkolenie dla nauczycieli jogi – o tym, jak wspierać osoby z traumą, depresją, lękiem. Miał to być czas
Z pamiętnika mamy, która pogubiła się w zmęczeniu Dowiedz się więcej »
Kiedy byłam w pierwszej ciąży, marzyłam o zajęciach jogi prenatalnej. O miejscu, gdzie nie tylko mogłabym porozciągać ciało i ulżyć plecom, ale przede wszystkim — złapać kontakt ze sobą. Ze
Joga prenatalna – spotkanie ze sobą, którego naprawdę potrzebujesz Dowiedz się więcej »
Mam czwórkę dzieci. Każde z nich (poza trzyletnią Marceliną) uczęszcza na jedne wybrane przez siebie zajęcia dodatkowe. Jedne. Nie siedem. Nie każde możliwe.I nie — nie wozimy ich na wszystko,
Z pamiętnika mamy, która nie chce być szoferem Dowiedz się więcej »
– Maaamooo, zapomniałaś! Słyszę to zdanie i czuję, jak powoli, ale konsekwentnie, coś mi się w środku gotuje. Nie wiem, co dokładnie – może cierpliwość? Może zdrowy rozsądek? A może po
Z pamiętnika mamy, która znowu zapomniała… Dowiedz się więcej »
Nie planowałam tego wpisu.Bo ja rzadko piszę coś „na święta”.Nie mam potrzeby powtarzać tego, co wszyscy — że bycie mamą to najważniejsze, że jestem wdzięczna, że kocham.Bo to wszystko jest
Dzień Matki – wpis, którego miałam NIE pisać Dowiedz się więcej »
Gdyby ktoś mi kiedyś powiedział, że joga i salsa mają cokolwiek wspólnego, pewnie spojrzałabym na niego jak na kogoś, kto twierdzi, że brokuły smakują jak czekolada. No nie. Tu medytacja,
Odpuszczanie: między jogą a salsą Dowiedz się więcej »
Dopóki w moim życiu nie pojawiły się dzieci, nie spóźniałam się. Ba – byłam tą, która przychodziła przed czasem. Punktualność miałam we krwi. Wpajana od dziecka jak tabliczka mnożenia –
Z pamiętnika mamy, która znów się spóźniła. Dowiedz się więcej »
Lany Poniedziałek. Dla jednych to dzień na ostatnią serniczkową rundę i błogi odpoczynek, dla innych – świetna okazja, by ruszyć… w góry! No dobra, może nie dla wszystkich innych, ale
Dziś miał być ten dzień. Taki spokojny, uważny. Bez krzyków, bez „ile razy mam powtarzać…?!”, bez wściekłości wylewającej się z każdego pora. Nawet wstałam wcześniej (sic!). Zrobiłam sobie kawę (ciepłą!
Z pamiętnika mamy, która miała dziś nie krzyczeć… Dowiedz się więcej »
